elma şekeri yiyen bi çocuk gördüğümde..
çocukluğumu özlemişim onu anladım.elma şekerinin kırmızısında kırmızı başlıklı kızın pelerinini gördüm.gördüm de çocukluğuma döndüm.evimiz cadde üstündeydi.ben pek saklambaç,sek sek,uzun eşek oynayamadım.oyunlarım mekanı kocaman bir terastı.orayı da babamın çektiği bir fotografla ayrıntılıyorum.teras kocaman,ben donu düşük bukle saçlı küçük bir kız.tavşanım vardı bok kokan.(dün gece de rüyamdaydı ya!)bi de tasolarım..bugs bunny ile hiç birini değişmezdim.capri-sun meyva suyu paketi patlatırdım.şebnem bebeklerime gazetelerden elbise makaslardım.turuncu televizyonumuzdan pazar kahvaltılarında rahmetli barış manço'yu izlerdim.bi gün bende adam olacak bir çocuk olacağım diye hayaller kurardım.hala da kurarım.

özledim bee..hem elma şekerini, hem çocukuluğumu..yarenimi..

fekat,yüzlerce fotografım olmasa inan hatırlayamazdım bunları.doğduğum ilk günden teeee ortaokula kadar fotograf albümü olur mu bi insanın?
babam sağolsun hepsi için..fotografı bana sevdirdiği için..

çocukluğunu özleyen gencler için de sebnem den gelsin
-bir bilet istiyorum
tek kişilik olsun
çocukluğun saflığına gidip orda yaşamam gerek..